Νεράιδα ομορφόθρονη πλάσμα αερινο της πιο παραμυθένιας ουτοπίας...
Εσύ που γνέθεις τη νύχτα πάνω στα άστρα... και περιαδράζεις τα πιο ζεστά μου όνειρα...
Πού να είσαι τώρα...? Πού να πλαγιάζεις...? Ποιες θάλασσες ηρεμείς με το άγγιγμά σου..?
Μα... όχι δε θέλω να μου πεις... Μου φτάνει μόνο που ξυπνάς στα όνειρά μου... και πετάς μέσα στο δικό μου ουρανό...
ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΕ ΗΛΙΕ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙΣ
ΚΑΙ ΜΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕΙΣ
ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΜΟΥ ΦΑΝΗΚΕ
ΣΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΗΝ ΟΨΗ
ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ ΕΝΑ ΠΟΥΛΙ
ΤΟ ΧΑΡΑΞΕ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ...
ΚΙ ΕΧΩ ΧΑΘΕΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΩ
ΓΙΑ 2 ΜΑΤΑΚΙΑ ΓΕΛΑΣΤΑ
KAI ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΟΛΟ ΤΡΕΛΛΑ
ΣΕ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΠΕΤΑ
ΚΑΙ ΑΠΛΩΝΕΙ ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΤΗ ΜΕΡΑ
ΕΙΣΕ ΜΙΚΡΗ ΜΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑ
ΣΕ ΜΙΑ ΒΙΤΡΙΝΑ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ
ΣΤΑ ΑΣΤΡΑ ΘΑ ΑΠΛΟΣΩ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΝΙΩΘΕΙΣ ΜΟΝΗ...
ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΝΙΩΘΕΙΣ ΜΟΝΗ!
ΠΕΤΑΞΤΕ ΑΣΤΕΡΙΑ ΠΙΟ ΨΗΛΑ
ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΔΥΟ ΤΗΣ ΜΑΤΙΑ
ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΦΩΤΙΖΟΥΝΕ
ΜΕ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ
ΣΑΝ ΜΕ ΚΟΙΤΑ ΚΙ ΑΠΛΩΝΕΤΑΙ
ΣΑΝ ΧΑΔΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ...
ΚΙ ΕΧΩ ΧΑΘΕΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΩ
ΓΙΑ 2 ΜΑΤΑΚΙΑ ΓΕΛΑΣΤΑ
KAI ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΟΛΟ ΤΡΕΛΛΑ
ΣΕ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΠΕΤΑ
ΚΑΙ ΑΠΛΩΝΕΙ ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΤΗ ΜΕΡΑ
ΕΙΣΕ ΜΙΚΡΗ ΜΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑ
ΣΕ ΜΙΑ ΒΙΤΡΙΝΑ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ
ΣΤΑ ΑΣΤΡΑ ΘΑ ΑΠΛΟΣΩ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΝΙΩΘΕΙΣ ΜΟΝΗ...
ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΝΙΩΘΕΙΣ ΜΟΝΗ!
..Καλημέρα ιστολόγιο... εδώ σε αυτή την ηλεκτρονική γωνιά ας ακουμπήσω την ωμή μου σκέψη... καλές και ίσως άσκημες στιγμές μου... που ίσως σε μπερδέψουν... ίσως πάλι σου φανερώσουν μια απάντηση σε κάτι δικό σου... ας είναι... και αν πάλι θέλεις... στα ταξίδια μου είσαι ευπρόσδεκτος... άγνωστε... δικέ μου επισκέπτη...
