Αυτή η νύχτα...

Αυτή η νύχτα δεν είναι σαν τις άλλες... 

Αυτή η νύχτα έχει ένα παράξενο σκοτάδι, που με πλανά σε εμμονή για αναζήτηση...

Μια αύρα με τυλίγει...

Κοιτάζω τα αστέρια...

Είναι τόσα πολλά απόψε...

Λες και συνωμότησαν για να διώξουν το φεγγάρι...

Αλήθεια πού κρύφτηκε κι αυτό;

Σε ακολούθησε μαγεμένο στα κρυφά σου όνειρα;

Εκεί που χάνεσαι και κουρασμένη ξεφεύγεις για να ξαποστάσεις κάθε που κοπάζει αυτή η θύελλα;... 

Όπου και να χάθηκες φεγγάρι μου δώσε της απλόχερα την καλοσύνη σου και φώτιζε το κάθε της βήμα...

Στάσου ζωγραφιά στις νύχτες της όπως κι εκείνη ζωγραφίζει τους ουρανούς μου με το χαμόγελό της κάθε που πετάει μέσα μου...

Κι ας μένει αυτή η νύχτα ξέθωρη η θάλασσα...

Χωρίς χρυσάφι από το καθρέφτισμα σου...

Αυτή η νύχτα μοιάζει αλήθεια τόσο άδεια...

Μα η σκέψη μου είναι κοντά σου...

Αυτή τη νύχτα που κρύφτηκες μαζί με το φεγγάρι!