Για σένα...
Παλι εδώ ψυχή μου ..
Να αφήνω αναστεναγμούς και αχνό στο τζάμι...
Και στις βροχής σταγόνες η μορφή σου...
Αθεράπευτα χαμένος στη σκέψη σου...
Να προσπαθώ μάταια να τακτοποιήσω κάθε τί δικό σου σε μιά γωνιά μέσα στο νού μου...
μα είναι τόσα πολλά κ όλα τόσο όμορφα...
Ακριβά διαμάντια που κάνουν τα χέρια μου να τρέμουν κ σκορπίζουν πάλι παντού μέσα μου...
Μα πώς να κρατήσω την καρδιά σου;;
Καρδιά αγγέλου με τα ξανθά μαλιά...
Στις λάσπες ας συρθώ στο στήθος θα την έχω...
Και απαλά σου την κρατώ επάνω στη δική μου ..
Μέχρι να δούμε ουρανό...
Ψυχή εσύ της ψυχής μου...
Και να πετάξουμε μαζί στον κήπο της Εδέμ του πιό αληθινού μας ονείρου!!!
John Gentsos

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου