Χωρίς όρια
Ο νους όρια δεν έχει...
Λογική ίσως...
Που κι αυτή με τη σειρά της αποκτά νοητά όρια
στα όσα μπόρεσε ο άνθρωπος να κατανοήσει και
να οριοθετήσει για να μπορέσει έστω προσωρινά
την ψυχή του να κοιμίσει σε μια κίβδηλη σιγουριά...
Η ψυχή όμως δε γελιέται...
Πώς να εξηγήσει η λογική...
να περιγράψει με λόγια ή εξισώσεις το βλέμμα
του ερωτευμένου...
Το ξάφνιασμα του τρομαγμένου...
Το άγγιγμα τής πρωινής αύρας...
Τη γεύση απ το μπουγάζι...
Της νύχτας το αγκάλιασμα...
Του Σ' αγαπώ το άπειρο...
John Gentsos
Ο νους όρια δεν έχει...
Λογική ίσως...
Που κι αυτή με τη σειρά της αποκτά νοητά όρια
στα όσα μπόρεσε ο άνθρωπος να κατανοήσει και
να οριοθετήσει για να μπορέσει έστω προσωρινά
την ψυχή του να κοιμίσει σε μια κίβδηλη σιγουριά...
Η ψυχή όμως δε γελιέται...
Πώς να εξηγήσει η λογική...
να περιγράψει με λόγια ή εξισώσεις το βλέμμα
του ερωτευμένου...
Το ξάφνιασμα του τρομαγμένου...
Το άγγιγμα τής πρωινής αύρας...
Τη γεύση απ το μπουγάζι...
Της νύχτας το αγκάλιασμα...
Του Σ' αγαπώ το άπειρο...
John Gentsos

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου